Το τάκλιν κύριοι. Ποδοσφαιρικός όρος θα μου πείτε. Δεν κάνετε και λάθος. Τάκλιν όμως δεν είναι όμως μόνο η αφορμή για να σωριαστεί ο Καραγκούνης, να σφαδάσει από τον πόνο και να κάνει τρεις-τέσσερις κωλοτούμπες στο τερέν.
Τάκλιν είναι η τρικλοποδιά, το πισώπλατο χτύπημα, μία κλωτσιά ικανή να σου καταστρέψει μια ολόκληρη καριέρα, ή εν προκειμένω μια ολόκληρη ζωή.
Τάκλιν δεν κάνει μόνο ο αμυνόμενος στον επιτιθέμενο για να ανακτήσει τη κατοχή της μπάλας. Τάκλιν κάνει και ο υφιστάμενος στον προϊστάμενο για να του αρπάξει τη θέση. Οι ρόλοι συχνά είναι και αντίστροφοι, όταν ο "ανώτερος" φοβάται την εξέλιξη του "κατώτερου".
Τάκλιν συχνά, άθελα τους, κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους θέλοντας να τα προστατεύσουν, χωρίς όμως να τα αφήνουν να μεγαλώσουν, να αναπτυχθούν, να ανεξαρτοποιηθούν, να ζήσουν τελικά χωρίς αυτούς. Τάκλιν πραγματοποιούν οι καθηγητές στους μαθητές, όταν τους ωθούν στην "παπαγαλία", στην αποστήθιση και γενικότερα στον μαϊμουδισμό.
Τάκλιν κάνει ο ένας στον άλλο στη προσπάθεια του να τον ξεπεράσει, να τον αφήσει πίσω του και προσπερνώντας τον ίσως και να του πατήσει το κεφάλι, έτσι ώστε να βεβαιωθεί ότι δεν θα ξανασηκωθεί ποτέ για να αμφισβητήσει τη κυριαρχία του.
Έχουμε δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ή καλύτερα εχθρική κοινωνία, όπου το περίφημο μότο του James Bond έχει κυριαρχήσει πλήρως. "Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν". Έτσι είναι. Ζήσε. Πες ψέμματα, κλέψε, βρίσε, χτύπα, συκοφάντησε, συνωμότησε, απάτησε, σκότωσε. Ζήσε. Αυτή είναι η ζωή τελικά. Ένας αγώνας επιβίωσης χωρίς αναστολές. Μία ιπποδρομία. Μόνο που στη ζωή το "άλογο" που θα βγει πρώτο τελικά δεν κερδίζει τίποτα και αυτό με τόσα που έχει χάσει στη διαδρομή.
Τάκλιν κύριοι. Μια θεαματική φάση στο ποδόσφαιρο. Μία τραγική και δυστυχώς καθημερινή φάση στη ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου